Geschicht - Historique - Garnecher Musek - Pompiers Fanfare Garnich

Waat get et néits?


D`GARNECHER MUSEK SPILLT THEATER

JACKPOT
Ee Koméidistéck an dräi Akten
vum Wolfgang Binder
Iwwersat vum Pierre Alzin

Reservatioun vum 25.11 un

Virstellungen:
Freides, de 15. Dezember 2017 um 20:00 Auer
Samschdes, de 16. Dezember 2017 um 20:00 Auer
Sonndes, de 17. Dezember 2017 um 17:00 Auer

Et spillen:
Trudchen ADAMY
Sylvie FABBRO
Lis THOMAS
Claude AREND
Guy ETRINGER (Mex)
Steve TURPEL

Regie: Pierre ALZIN
Regie-Assistenz: Anita HEIRENS
Pësperkëscht: Gilbert THILL
Technik: Tom MANGEN & Fränk KOEUNE
Reservatioun: Nadine HANSEN, Tel.: 621 271 412 vu 17:00 bis 19:00 Auer oder E-Mail op
theater@garnechermusek.lu

Entrée :
10 € Erwuessener
5 € Kanner bis 12 Joer

Et gëtt gespillt am Veräinshaus zu Garnech (6, rue des Sacrifiés)


GARNECHER JONGBLÉISER

De Laurent Peters huet d'Direktioun vun de Garnecher Jongbléiser iwerholl.

Gratulatioun!


GARNECHER QUIDDENDRËPP

SOLD OUT
Garnecher Musek huet am Hierscht 2016 nees eng Quiddendrëpp ugesat, déi mir Iech zum Kaf ubidden.

 

 
Eis Quiddendrëpp ass eng douce, séiss an 100% natierlech Ugemaachten mat 40% Alkohol an ass ausgezeechent mam Logo "Leader Regioun Lëtzebuerg West".

D'Quiddendrëpp ass a verschidde Fläschen agefëllt :
·    dekorativ 0,5 Liter Fläsch / 13€
·    1 Liter Fläsch / 18€  

Si Dir interesséiert un eiser Drëpp ?  

Da gitt eis Är Bestellung duerch: quidden@garnechermusek.lu


 



Geschicht - Historique


Geschicht vun 1919-1994

Hei sinn Auszich vun dem Historique vun der Pompiers-Fanfare Garnich, esou wi en se an der Brochure vu 1994 ka noliesen. Dës Brochure ass bei der Gelegenheet vum 75. Gebuertsdag vun der Fanfare gedréckt ginn.

 

Bild: Garnecher Musek 1948

  D'Garnicher Musik an hiren éischten Joren
Wann een sech eleng den Datum vum 15. März 1919 duerch de Kapp goue léist, da kann een sech wirklech d'Fro stellen, op déi Garnicher déi Zäit keng aner Suergen haten, wéi e Musiksveräin ze grënnen. Et muss jo schliesslech beduecht gin, dass deen éischten Weltkrich eréischt e puer Méint aus war, an dass et diemols fir vill Leit nit sou einfach muss gewiecht sin, fir hir Familljen iwer d'Ronnen ze bréngen.
Entdeckt een awer dann déi Begeeschterong an deen Idealismus mat deem déi Garnicher d'Saach déi Zäit ugaange sin, da kéint een zu folgender Konk1usioun:
D'Garnicher Musik as nit zulescht aus der Wëllenskraaft eraus gebuer, eng schwéier Zäit sou séier wéi méigléch ze vergiessen.
Een deen iwer séng Vergaangenhéet wëll ewech kommen, dee muss nun emol probéieren sech sou vill wéi méiglech mat Saachen ze beschäftigen, déi him Freed maachen.
Dass et awer mat der Freed eleng nit duer geet, hun déi Garnicher spéidstens erfuer, wéi si bal honnert Memberen gezielt hun, ma keen eenzëgen vun hinnen Nouten liesen konnt respektiv een Instrument zur Verfügung hat. Och dës Problemer sollten geschwënn aus der Welt geschaaft gin.
Et gët lo awer héich Zäit, zwee Leit ze ernimmen, deenen déi Garnicher Musik vill ze verdanken huet, an zwar de Jacques Schmitz, éischten President, deen als Député-Maire sou munech Relatiounen an der Stad hat, an awer och deen ominösen Jean-Pierre Schreiner, deen zu Garnich ganz beléift war an domat konnt erréchen, dass et zu Garnich käum een Haus gouf, dat keen Mêmber fir an déi nei Musik gestëft huet.
D'Instrumenter goufen iwer de Wee vun enger grousser Tombola finanzéiert, déi iwer d'Grenzen vun eiser Gemeng eraus organiséiert gouf. De Prêt vun 7000 Frang, deen beim Notar Hemmer op der Cap opgeholl gi war, konnt esou erëm direkt zréckbezuelt gin. Sou koum et, dass schon am August 1919 déi éischt Prouwen ulafe konnten, an zwar ënnert der Leedung vum Gusty Goergen. Op eng Konsultatioun mam Chef vun der Militärsmusik, dem Fernand Mertens hin, gouf den Verantwortlechen de Gusty Goergen als Dirigent proposéiert. 52 Aktiver hun dir éischter Prouf bäigewunnt. Et huet elo missen haart geschafft gin, well et kann een sech jo denken, wéi erwaardungsvoll d'Leit am Duerf drop gelauert hun, dass deen éischte Concert vun der Garnicher Pompiers-Fanfare géif annoncéiert gin.
D'Joren 1920-1940
Iwer déi éischt zwanzig Joer vun der Garnicher Musik as et leider nit méiglech, een
detailléierten Rapport ze maachen, well d'Veräinsbicher aus dëser Zäit verluer gaang,
a bis haut nit opgetaucht sin.
D'Krichsjoren 1940-1945
An de Krichsjoren as et zu Garnich keng Pompjéesmusik gin. D'Organisatioun vun de Pompjéen luch an den Hänn vun de Preisen an d'Musik war sou gutt ewéi opgeléist. D'Instrumenter goufen konfiskéiert a sin och ni méi opgedaucht.
D'Nokrichszäit 1945-1948
Wéi de Krich eriwer war, war et guer nit esou einfach, d'Kar erëm un d'Lafen ze kréien. Sou muncher Comitésmember huet sech schwéier dru gedo, séng Funktiounen am Veräin erem opzehuelen. Sou koum et, dass zu Ersatzwalen geschratt gouf, déi allerdéngs en décke Buttik ausléisen sollten.
De Bilan vun dëse Walen war folgenden: Vill Kaméidi a Gestëppels an der Generalversammlung, d'Demissioun vum Instrukter, dem Här Liesch, an d'Neiwal vum Här Jos Schonckert zum Instrukter.
Den Här Emile Kieffer blouf President vun der Musik. Den Dirigent Bivort vu Klengbetten huet allerdéngs keng grouss Schafensfréed méi bewisen a gouf domatt duerch den Här Hoffmann vu Stengefort ersat.
De Comité huet also esou ausgesin:
Kieffer Emile         President
Lepage Jacques     Vizepresident
Mangen Emest         Secretär
Schmit Pierre         Keessier
Wolf Henri         Baisëtzenden
Arendt Lucien         Baisëtzenden
Mangen Henri         Baisëtzenden
Sinner Edouard         Baisëtzenden
Frank Albert         Baisëtzenden
1946 huet d'Musik gläich zwee Waldfester afgehal, allebéid mat engem beuechtenswäerten Erléis.
Wann een all déi Neierungen betruecht, déi d'Garnicher Musik haaptsächlech am Joër 1946 matgemét huet, da kann ee rouig behaapten, dass eis Musik 1947 kount zu engem neien Schwonk usetzen.
Deen neie Schwonk sollt awer vu kurzer Dauer sin, sollt jo nit nach am selwëschten Joër den Ierpeldéngs Jhang, deen mer haut nach a beschter Erënnerung hun et färdeg bréngen, dass dee ganzen Comité demissionéiert huet, notdiems hien hinnen virgeworf hat, an enger Saach géint d'Statuten verstouss ze hun. Wa Jhang och mat sénger Reklamatioun Recht hat, sou konnt dat näischt drun änneren, dass elo rëm huet missen nei gewielt gin.
Den neie Comité huet esou ausgesin:
Lepage Jacques     President
Wolff Henri        Vizepresident
Mangen Emest         Secretar
Schonckert Jos         Keessier
Franck Albert         Bäisëtzenden
Schmit Michel         Baisëtzenden
Mangen Jean         Baisëtzenden
Kerschenmeyer Adolf     Bäisëtzenden
Arendt Lucien         Bäisëtzenden
D'Iddi, fir een neien Sall ze bauen, war längst fale gelooss gin, well d'Wueren sech ze vill verdeiert haten. Déi Uniformen, déi schon beim Här Steinmetzer vu Garnich bestallt waren, goufen rëm afbestallt.
Bedénkt duerch d'Feierlechkeeten vum Cinquantenär vun de Pompjeen, déi ëmmer méi no geréckt sin, as d'Utilitéit vun neien Uniformen awer ëmmer méi akkut gin an sou sin déiselwëscht am Februar 1948 erëm nei bestallt gin.
D'Organisatioun vun den Jubiläumsfeierléchkéeten sollt iwert de Wee vun enger Duerfversammlung ugekierpt gin. Den éischten Versuch war awer ee Schlaach an d’Waasser, well nëmmen eng Persoun aus dem Duerf sech interesséiert gewisen hat. D'Saach gouf anescht ugepaakt an an enger zweeter Versammlung konnt een Organisatiounscomité gegrënnt gin (President Fr. Reichling).
Zu der selwëschter Geleenheet gouf och een Eirecomité ernannt. Eireleit waren den Här Edmond Kerschen (Eirepresident), den Här Jean-Pierre Wolff (Eirevizepresident), den Här Nic Liesch (Eirekommandant) an d'Hären Henri Mangen, Olinger Jacques an Dominique Schieres (Eirememberen).

1948 am Zeechen vum Cinquantenär vun de Pompjéen

Dem diemolegen Secretär séng Wierder sin nit mësszeverstoen, an aus hinne kann een erausliesen, dass den 23. Mee 1948 nit nëmmen d'Pompjéesmusik, mä ganz Garnich an engem Festféiwer stung.
Eiregäscht waren: Den Här Robert AIs, Minister zu Bréissel, den Här François Paquet, Ingénieur zu Beggen an den Här Nic Braunshausen, fréiere Minister a Professer zu Léck. Dës héich Gäscht hu sech verpflicht, am Dingscht vun hirem Hémechtsduerf, deene Garnicher hirt Fest ze verschéineren.
Et waren awer och héich franséisch Offizéier um Rendez-vous, fir eise Pompjéen hir Verdéngschtmedaillen unzespéngelen.
Bollerschëss, de Glanz vun den neien Uniformen an déi vill Fuendelen, déi duerch d'Garnicher Gaassen geschwänkt sin, hun eng besonnesch Stëmmung vermëttelt. Eng Onmass Rieden goufen gehal an nit ze vergiessen, den neie Fuendel gouf ageweiht. Pätter a Giedel waren den Här Alphonse Muller an d' Joffer Thérèse Als.
Owes hun op dräi verschidden Platzen am Duerf Musiken gespillt. Et gouf gedanzt, gesong, gesprong an sech amuséiert, a vill hun der drop gehal, bis spéit an d'Nuecht den neie Fuendel anzeseenen.
Et bleift als Informatioun nozeliweren, dass d'Musik an de Joren 1947-48 gläich zweemol den Dirigent gewiesselt hat, an zwar gouf fir d'éischt den Här Hoffmann duerch den Här Fr. Harsch vun der Militärmusik ersat an den Här Harsch gouf Enn 1948 duerch den Här Wies vu Mamer ersat.
Et sief och vermierkt, dass déi "weibléch Jugend" déi Zäit op allen vun der Musik organiséierten Fester gutt matgewierkt huet an domat op kengem Fest ewechzedenken war.
 
D'Joren 1949-1960 (Eng rouigZäit)
An de 50er Joren huet sech eng gewëssen Rou agependelt. Trotz dem allgemengen "Wiederaufbau" huet d'Garnicher Musik kee groussen Wäert op Neierungen geluecht; vill méi gouf un den alen Traditiounen festgehal. Beléiften Traditiounen waren déi "gemittlech Owender", d'Fuesend, Ouschteren a Krëschtdag. Dës Owender goufen afwiesselnd am Café Baesch, am Café Erpelding-Roden oder am Café Müller organiséiert. D'Fuesend sou wéi och Krëschtdag huet meeschtens eng Theateropféierung d'Haaptattraktioun vum "gemittlechen Owend" duergestallt.
Eng weider Traditioun war den Tour durch d'Duerf mam Meekranz den 1. Mee. Con- cert gouf gewéinlich Kirmessondig no der Vesper gespillt.
Am Juli/August huet dann a1les sech ëm d'Waldfest gedréint, an et waren och Joren, wou zwee Waldfester hu missten afgehal gin, well d'Wierder bei dem éischten nit matgespillt huet.
Den 13. Januar 1954 haten déi Garnicher déi traurig Missioun hirem Här Paschtouer, dem Här Jos Weydert dat lescht Geleet ze gin. Hie gouf zu Waldbriedemes bäigesat, wou sech deen Dag sämtlich Garnicher Veräiner afonnt haten.
De 4. Juli 1954 war d'Installatiounsfeier vun eisem neie Paschtouer, dem Här René Kauthen. D'Musik war mat der Organisatioun vun de Feierlechkeeten beoptragt.
Am selweschten Joer 1954 hun fir d'éischte Kéier, de Gesangveräin an d'Musik op Caeciliendag zesummen Concert gespillt resp. gesongen.
Déi 50er Joren waren awer och déi vun den Aweihungen, wou d'Musik all Kéier zu Gaascht war. Et war dëst bei der Aweihung vun der Duelemer Schoul, den 04.10.1953 bei der Aweihung vun der Garnicher Schoul an domat der Musik hirem Lokal, an den 21.12.1957 bei der Aweihung vum Pompjeessall zu Koler.
Op nationalem Feierdag 1956 gouf den Här Henri Mangen zum neien Eirepresident ernannt als Ersatz fir de verstuerwenen Edmond Kerschen.
Am Comité huet sech an dësen Joren nit allzevill geännert, an dach sief vermierkt, dass zënter 1952 de Michel Haupert Keessier war an den Emy Mangen neien Instrukter.

Am Oktober 1957 huet de President Jacques Lepage säi Récktrëtt bekannt gin an et huet missen een neien President gewielt gin. Den Alex Franck, dee réischt kurz virdrun an den Comite opgeholl gi war, fir d'Plaz vum verstuewenen Albert Franck anzehuelen, sollt dun de Presidenteposten iwerhuelen. Awer och den Dirigent Wies vu Mamer huet demissionéiert a vun elo un sollt den Här Ady Mootz, Militärmusiker den Taktstack vun der Garnicher Musik iwerhuelen. De President Alex Franck huet schon am Fréijor 1959 säin Amt erëm afgin an et war den ErnyMangen, dee sech dun an d'Presidentelëscht vun der Musik aschreiwe gelooss huet.
Comité:
Erny Mangen        President
Michel Schmit        Vizepresident
Michel Haupert        Keessier
Raymond Haas        Sekretär
Jean Mangen        Sekretär
Jean Erpelding
Henri Wolff
Nic Mangen

Eng nei Zäit kënnegt sech un (1960-1969)
An de 60er Joren gouf op emol nit méi vun "gemittlechen Owender" geschwat, ma aus hinnen sin "Baler" gin an zwar an der éischt haptsächléch "Maskebaler" an der Fues- zäit. Iddi, Inhalt an Zweck vun dësen Owender waren nach ëmmer déi selwëscht bliwen. A wann emol een Orchester eng Pann hat, oder einfach nit opgedaucht as, dann hat d'Musik ëmmer nach eng eisern Réserve: "Lepage Jôk" huet méi wéi eemol d'Leit mat sénger Danzmusik a virun allem mat séngen häusgemachte Lidder amuséiert.
Et ass och ëmmer méi op dat gutt Geléngen vun den Theateropféierungen gepocht gin, nit zulescht well dës dem Verain éen Akommes verschaaft hun, dat aus dem Joresbilan nit méi wechzedenken war. Et gouf also an dësem Punkt eng Reorganisatioun virgeholl. Ennert der Regie vum Aly Massard huet d'Théâteréquipe vun 1962 sou ausgesin: Lily Lepage; Cécile Erpelding; René Becker; Nico Beringer; Aly Massard; Henri Franck; Aly Michaelis; Johny Hansen; Anny Baeck a Raymond Haas.
1965 ass den Dirigent Ady Mootz afgetrueden a säin Nofolger sollt den Har Jean-Paul Frisch vun Uewerkäerjhéng gin.
Déi éischt Auswäiertsconcert'en goufen ugeholl, an zwar de 25. August 1966 zu Käerch bei Geleenheet vum Buergfest, an de 15. Januar 1967 zesummen mam Gesangveräin zu Uewerkäerjhéng.
D' Liichtmësiessen, eng Traditioun déi nach bis haut erhal bliwen as, stung fir d' éischte Kéier 1966 um Programm.
Eng grouss Neierung war sëcherlech dat éischt Zeltfest, dat den 21. an den 22. August 1965 "bei der Molkerei" afgehal gouf. Dëst war eng Organisatioun, déi ufanks nit ouni Problemer verlaf as, an dach gouf vun elo un nit méi op dës Manifestatioun am Pro- gramm verzicht.
De Comité huet an dëse Joren folgend Ennerugen matgemeet: De Michel Haupert huet 1961 d'Kees un de Roger Nothum afgin, a gouf 1965 vum Comité zum Vizepresident ernannt. D' Secretariat war nom Raymond Haas zwee Joer laang an den Hänn vum Jean Majerus bevir 1968 de Lucien Erpelding dës Charge iwerholl huet.
1969: 50 Joer Garnicher Musik
Natiirlech gouf mat der Zäit dru geduecht, d'Feierlechkeeten vum 50jäeregen Jubiläum virzebreden, ma grad wéi schon 1948 koum den Organisatiounscomité nit beim éischten Ulaf zu stanen.
Samsdes Owes, den 31. Mée goufen d'Festivitéiten mat engem Concert vun der Pompiers- Fanfare Mamer agelaut, an den Dag duerno konnt de President vum diemolegen Organisatiounscomité, den Har Emile Kieffer, ee Cortège mat 18 Veräiner empfänken. De Kader huet gestëmmt an géint der Owend gouf den Dag mat engem Concert vun der Harmonie Kleinbettingen, deen offréiert war vun der Union Grand-Duc Adolphe, afgeschloss.
No de Jubiläumsfeierlechkeeten, am Oktober 1969 goufe grouss Changementer ugekënnigt, bedéngt duerch engersäits d'Demissioun vum Dirigent J.-P. Frisch an op der anerer Säit den Aftrëtt vum President Erny Mangen.
Ennert den 8 Kandidaturen fir den Dirigenteposten huet de Comité sech fir déi vum Här Jean-Marie Reding vu Rodange entschéed.
Fir d'Presidentschaft ze iwerhuelen ass d'Wiel op den Här Aloyse Massard gefall.
Hei d'Opstellung vun déem neien Comité:
Aloyse Massard     President
Reichling Jos        Vizepresident
Nothum Roger        Keessier
Erpelding Lucien    Secretär
Haupert Michel        Member
Becker Ferdinand    Member
Ries Ferdinand        Member
Thill Alfred        Member
Mangen Jos        Member
Et sief nach bemierkt, dass d'Musik 1969 erëm der U.G.D.A. bäigetratt as, wou si am Joer 1948 ausgetruede war, well déi Zäit souwisou keen un d'Participatioun un engem Concours geglewt hatt.

Eis Musik an hire Wee no uewen (1970-1979)

D'Tatsaach, dass d'Garnicher Musik bis dohin nach ëmmer nit klasséiert war, huet et fir den Dirigent Jean-Marie Reding méi einfach gemeet, sech Zieler kënnen ze setzen. Dëst war natirlech mat vill Ausdauer a vill Schaffen verbonnen, souwuel fir den Dirigent wéi och fir d'Musikanten.
Mat der Mentioun "très bien” gouf dësen Asaatz 1971 zu Bounewég um Concours belount, an domat war schon een éischt Ziel erreescht.
D'Joresprogrammer goufen ëmmer méi chargéiert an domat gouf de Comité, ënnert der Präsidentschaft vum Aloyse Massard, méi wéi jee gefuedert.
Aus dem Zeltfest gouf 1972 en "Haamefest", een Numm deen haut längst ë Begrëff gin as.
D'Joer 1973 stung am Zeechen vum 75. Grënnungsfest vun eise Pompjéen, dat de l4. an de l5. Juli iwer d'Bühn gung. Nieft dem traditionellen Cortège stungen Concert'en vun de Musiken Märel-Belair, Gillenfeld an Reckéng/Mess um Programm. Eng rythmësch Mass, ageprouft vun engem Märeler Bléiser-Ensembel zesummen mat eisem Paschtouer, dem Har René Kauthen (President vum Organisatiounscomité), huet d'Feierlechkeet ergänzt.
Et goufen an dëse Joren ëmmer méi Concert'en ugeholl, wat eisen onermiddlechen Di- rigent nit dervun afhale konnt, mat sénge Musikanten den nächsten Concours unzegoën, an zwar op Christihimmelfahrtsdag 1974. Een éischte Präis sollt dobäi eraussprangen.
Vun 1976 un gouf nieft dem Haamefest och nach een Waldfest afgehal, an domat eng aal Traditioun erëm waakrig gemeet. Ouni Zweifel een Héichpunkt war et 1978, wéi eis Musik zu Dikkrich um Concours de Sprong an déi zweet Divisioun gepackt hat, ee sécherlech verdéngte Loun fir Dirigent a Musikanten.
1979 huet d’Musik ee neie Fuendel kritt, an dëse bei Geleenheet vum Zeltfest, wou och dat 60. Stëftungsfest vun der Musik gefeiert gouf, an engem entspriechende Kader ageweiht.
De Comité huet an de 70er Joren nit vill changéiert, bleift just ze ernimmen, dass den Johny Hansen vun 1971 un d’Keess iwerholl huet, an dass de Lucien Erpelding säin Amt als Sekretär no 11 Joer 1979 afgin huet, an zwar un den Arsène Schmit.


D'Garnicher Musik an dat, wat si haut ass (1980-1994)
Aus eiser Musik huet sech an de leschten 15 Joer nit nëmmen ee groussen Veräin gebild mat engem gutt gefëlltenen Aktivitéitskalenner, ma haaptsächlech op dem musikalischen Gebitt huet si sech e gudden Ruff verschaaft. Dank eisem ëmmer nach dynamëschen Dirigent, dem Här Reding an Zesummenaarbicht mam President Aloyse Massard an engem tatkraftëgen Comité, déi alleguer virun kenger gréisserer Organisatioun zréckschrecken, goufen och op musikalëschem Plang Traditiounen agefouert, déi sech beim Publikum enger grousser Beléiftheet erfréen. Heibäi denke mer natirlech virun allem un eisen Galaconcert, deen eng éischte Kéier am Oktober 1985 um Programm stung. Wéi intensiv esou een Concert ageprouft gët, koum awer eréischt bei eisem 2. Galaconcert 1990 zum Ausdrock, deen ausgerechent op deem Daag iwer d'Bühn gung, wéi deen orkanartëgen Stuerm iwer d'Land ewech geblosen huet. Hei war näm1ich bei der Opféierung vum weltberühmten Stëck "Aida" de Stroum fortgang, an zwar iwer 10 Sekonnen laang, an d'Musik huet an der Däischtert riicht virugespillt.
Een vun de musikaleschen Héichpunkter uechter d' Joer stellt awer ouni Zweifel och de Concert op der Place d'Armes, deen säit ugangs den 80er Joren eng Traditioun gin as. Fir d'Musikanten unzespomen, méi heefëg an d'Prouwen ze kommen, huet eisen Dirigent de "Concours des présences" agefouert, wou hien zënter 1985 all Joer an der Generalversammlung déi dräi Leit mat engem perséinlichen Cadeau auszeechent, déi am vergaangene Joer déi meeschten Prouwen besicht hun (hei gin déi 20er resp. 30er Joren erëm waakrig, wou all Joer deenjéinëgen eng Prime vun 100 Frang krut, deen dat Joer virdrun a kenger Prouf gefeelt hat, eng Prime, déi allerdéngs alljäerlech vum Jean Erpelding als eenzegen kasséiert sollt gin.
Eng Beräicherung vun eisem Aktivitéitsbilan waren an den 80er Joren och d'Austauschconcert'en vun Eisenach a Rittersdorf.
D' Haamefest huet sech zum Haaptakommes vum Joer erviirgedou an och eist Waldfest as als eng vun deenen eelsten Traditioune vum Veräin nach ëmmer e festen Bestanddeel vun eisem Programm.
Zënter dem Juni 1986 as keen vun der Musik hiren Grënnungsmemberen méi um Liewen. Et war dun wou den onvergiesslechen Jean Erpelding eis fir ëmmer verlooss huet.
De 25. Abrëll 1988 hat eis Musik eng drëtte Kéier d' Geleenheet, fir sech ze klasséieren, an zwar um UGDA-Concours zu Esch, wou mer mat engem gudden éischte Präis nach "schlecht belount goufen ", wéi eisen Dirigent sech spéider ausgedréckt huet.
"Eng Schluecht wier domat verluer, ma nach nit de Krich", sou weider eisem Dirigent säin Kommentar, deen domat eng éischte Kéier verroden huet, wat säin Ziil ass, dat hien an den 90er Joren usteiren wäerd.
D' Joer 1992 gouf erëm een Organisatiounscomité gegrënnt, an et sollt dës Kéier dat 20. Haamefest sin, dat eisem Comité den Ustouss gin huet, eng gréisser Organisatioun op- sechzehuelen. Den nationalen Folklorfestival sollt zu dësem Zweck zu Garnich zesummen mam Haamefest afgehale gin.
Zwee wichtig Posten am Comité goufen an dësen Joren nei besat, an zwar huet 1985 den
Alain Gaasch vum Arsène Schmit d'Secretariat iwerholl, an et war am Januar 1988 wou no 17 Joer treiem Déngscht, den Johny Hansen d'Keess afgin huet, u säin Nofollger Mario Schmitz.
Eisem President Aloyse Massard säin Bäitrëtt an den Zentralcomité vun der UGDA, wou hien zënter 1993 Vizepresident as, kann sech fir eise Veräin op kee Fall als nodeeleg erweisen.
U Jugend huet et am Laf vun de Joren an eisem Veräin nach ni gefeelt. Mat hinnen, engem respektéierten an energëschen Dirigent, a mat engem äerdëgen a verantwortungsbewossten Comité, as d'Zukunft vun eiser Musik nach fir eng gutt Rei Joren gesechert; bleift also hinnen ze wënschen, dat si nach schéin Zaiten zesummen erliewen, an dat si fir d'Joer 2000 dat ereechen, wat si sech virgeholl hun.

Dësen Historique gouf zesummegestallt vum Joël Lux, an e baséiert haaptsächlech op de Sekretärsrapporten, déi nach vun 1946 un bestin.

Geschicht vun 1995-2010

Geschicht vun 1995-2010 als PDF

Bild: Garnecher Musek 2009